Categorieën
Boeken Quotes

Drama is Trauma

lees hier een stukje uit het boek (via Standaard Boekhandel)

Ontrafel je erfenis van familietrauma met Het is niet met jou begonnen van Mark Wolynn en doorbreek de cyclus voor een vrije toekomst. Wanneer je gebukt gaat onder angst, depressie, problemen of pijn komt het vaak niet in je op dat je dit geërfd kunt hebben van je voorouders. Zolang onopgeloste trauma’s begraven blijven in pijn of stilte, kunnen angsten en gevoelens die niet bij jou horen blijven opduiken in je leven. Met de transformatieve aanpak uit dit boek is het mogelijk de cyclus te doorbreken.

Het is niet met jou begonnen bouwt voort op het werk van vooraanstaande deskundigen op het gebied van posttraumatische stress, waaronder de psychiater Bessel van der Kolk, auteur van Traumasporen. Zelfs als de persoon die het oorspronkelijke trauma opliep is overleden, of het verhaal is vergeten of verzwegen, kunnen herinneringen en gevoelens voortleven. Ze spelen een veel grotere rol in onze emotionele en fysieke gezondheid dan je zou denken.

Als pionier op het gebied van erfelijk familietrauma, werkte Mark Wolynn meer dan twintig jaar als therapeut met individuen en groepen. In dit boek vertaalt hij deze kennis naar zeer toegankelijke informatie. Je gaat aan de slag met je familiestamboom, zelftests, oefeningen in visualisatie, actieve verbeelding en directe dialoog om je oude pijnstukken opnieuw te integreren en je leven en gezondheid terug te winnen.

Het is niet met jou begonnen is een aanpak voor het oplossen van langdurige problemen die in veel gevallen niet door traditionele therapie, medicijnen of andere interventies kunnen worden aangepakt.

Feeling is Healing

Trauma creates change you don’t choose.
Healing is about creating change you do choose.

Michelle Rosenthal

Lees ook:

👓 DenkVouten
👓 Doorvoelertje

Categorieën
Boeken Po•Weetjes Quotes

DenkVouten

lees hier een stukje uit het boek (via Standaard Boekhandel)

Gabor Maté houdt ons in zijn boek Wanneer je lichaam nee zegt (When the Body says No) een confronterende spiegel voor, waardoor we gaan inzien dat verborgen stress desastreuze gevolgen voor onze gezondheid kan hebben. Wanneer we geen nee durven zeggen tegen onze door stress geregeerde manier van leven, zal ons lichaam dat uiteindelijk voor ons doen. We raken uitgeput en ontwikkelen onder andere hart- en vaatziekten, artritis, kanker en MS.

Mensen hebben altijd al intuïtief begrepen dat lichaam en geest niet van elkaar gescheiden kunnen worden. Het moderne leven brengt een betreurenswaardige dissociatie met zich mee, een scheiding tussen wat we met ons hele wezen weten en wat onze denkgeest als waarheid accepteert. Van deze twee soorten kennis wint de laatstgenoemde, beperktere, het meestal. Dat gaat ten koste van onze gezondheid.

nee, gezond verstand ‘alleen’ volstaat niet meer …
wanneer het niet ook ‘gedragen’ wordt door gezond ‘voelen’

Gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en aan de hand van vele voorbeelden en verhalen uit zijn eigen huisartsenpraktijk en zijn werk in de palliatieve en verslavingszorg, geeft Maté antwoord op vragen over de rol die de mind-bodyconnectie speelt in het ontwikkelen van lichamelijke en geestelijke ziektes. Hij geeft overtuigend bewijs voor deze link en laat bovenal zien dat wij allemaal de wijsheid bezitten om onszelf te helen. Met Wanneer je lichaam nee zegt kan ieder van ons zich afstemmen op de innerlijke wijsheid die we allemaal bezitten.

het lichaam maakt geen denkVouten, aka lichaamswijsheid
Categorieën
Boeken Po•Weetjes

Wél Zijn

lees hier een stukje uit het boek (via Standaard Boekhandel)

In De mythe van normaal, over trauma, ziekte en heling in een toxische maatschappij ontleedt Gabor Maté de onderliggende oorzaken van onze fysieke en emotionele malaise, en legt hij verbanden tussen ons persoonlijk lijden en de druk van het jachtige bestaan.

Wij zijn geneigd te geloven dat ‘normaal’ gelijk staat aan ‘gezond zijn’. Maar hoe gezond is die norm nu echt? Maté ontdekte dat de gangbare definitie van ‘normaal’ niet juist is: vrijwel alle ziekte is een natuurlijke weerspiegeling van het leven in een ongezonde samenleving, waarin gezondheidszorg steeds verder van onszelf af is komen te staan.

In dit inzichtrijke en invoelende boek laat hij ons zien dat de sleutel tot genezing ligt in het herstel van onze medemenselijkheid en het omarmen van onze authenticiteit, ongeacht de maatschappelijke verwachtingen.

“In De mythe van normaal neemt Gabor Maté ons mee op een epische ontdekkingsreis naar hoe ons emotionele welzijn en onze sociale verbondenheid (kortom: hoe we leven) nauw verweven zijn met gezondheid, ziekte en verslaving. Dit meeslepende en prachtig geschreven verhaal heeft verstrekkende gevolgen voor ons leven en de (mentale) gezondheidszorg.” – Bessel van der Kolk, auteur van Traumasporen

welvaart gaat waar welzijn st(r)aal(l)t
(wél-zijn = authenticiteit = ons natuurlijke ‘zijn’)

Inleiding: Waarom ‘normaal’ een mythe is (en waarom dat van belang is) – Quotes

(…) om mijn stelling te onderbouwen zal ik aanvoeren dat een heleboel dingen die in onze maatschappij als normaal worden gezien, niet gezond of natuurlijk zijn, en dat als we voldoen aan wat in onze moderne maatschappij als normaal wordt gezien, we proberen te voldoen aan behoeften die volledig afwijken van onze natuurlijke behoeften. Met andere woorden, ze zijn op fysiologisch, mentaal en zelfs spiritueel niveau ongezond en schadelijk.

Als we ziekte niet als een wrede speling van het lot of één of ander boosaardig mysterie zouden zien, maar als een te verwachten en dus normaal gevolg van abnormale, onnatuurlijke omstandigheden, zou dat enorme gevolgen hebben voor hoe we omgaan met alles wat met gezondheid te maken heeft. Fysieke en psychische aandoeningen zouden dan niet meer worden gezien als individuele uitingen van pathologie, maar als levende alarmsignalen die onze aandacht richten op waar onze maatschappij de weg is kwijtgeraakt (…)

Categorieën
Boeken

Ik ga op Aardereis en ik neem mee

Reis van de ziel is een kleine praktische gids waarin auteur Willem Glaudemans uitlegt wat een ziel voor haar reis naar planeet aarde minimaal dient te weten om hier goed te kunnen leven. De ondertitel luidt dan ook heel toepasselijk Met een gebruiksaanwijzing voor het leven op aarde. Want die is ons bij de geboorte niet meegegeven. En dit wordt door velen als een groot gemis gevoeld. Glaudemans volgt de reis van de ziel vanuit de lichtsferen waar ze thuis is, haar indaling en geboorte in een lichaam, tot haar terugkeer naar haar oorsprong. En voor de tijd hier op aarde krijgt ze de nodige richtingaanwijzers mee! Kortom,  een ietsie pietsie mini reisgids in zakformaat, met een gouden inleg van maxi-formaat. ‘t Lijkt wel ne nieuwe catechismus, … te lezen door jong én oud, van elke slag en soort!

‘t lijkt wel
ne nieuwe catechismus,
zei Heilige Franciscus
maar dan met minder lijden
gedaan met ‘t einde der tijden
hoog tijd voor Nieuwe Tijden

@eefjepoweetje

In Reis van de ziel neemt Willem Glaudemans je mee op reis naar binnen, naar je ziel. Iedereen heeft bepaalde eigenschappen en karaktertrekken in zich die bijdragen aan het geluk in je eigen leven, maar ook aan de wereld om je heen. Dat is jouw ‘schat’. Tijdens je leven maak je een reis. Je ontwikkelt jezelf tijdens die reis, ontdekt steeds meer dingen en komen zo steeds dichterbij jezelf, je schat. Door deze ook nog eens te delen krijgt je schat meer waarde en verrijk je jezelf en anderen. Willem Glaudemans wil je met Reis van de Ziel inspireren om op je eigen zielereis te gaan.

Reis van de ziel, Ankh Hermes, 17 mrt. 2014, ISBN: 9789020210736

👉 Lees ook: De Kleine Ziel en de Zon – Neale Donald Walsh

Categorieën
Boeken

De kleine Ziel en de Zon

De kleine Ziel en de Zon – Neale Donald Walsch

Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: “Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen.”

God lachte breed. “Dat is waar!”, zei God. “Jij bent ook het licht.”

“Wow,” zei de Kleine Ziel, “Dit is toch echt gaaf. Maar weten wie ik ben is één ding, maar ik wil erváren wat het is om het licht te zijn!”

“Maar je bent het licht al,” herhaalde God weer lachend.

“Ja, maar ik wil voelen wat het is!” zei de Kleine Ziel.

”Aangezien je jezelf niet kunt zien als het licht als je in het licht bent, zullen we je met duisternis omringen,” zei God.

“Wat is duisternis?” vraagt de Kleine Ziel.

God antwoordde: “Dat is wat je niet bent.”

“Zal ik bang zijn in het donker?” vroeg de Kleine Ziel.

“Alleen als je ervoor kiest om bang te zijn,” antwoordde God. “Er is echt niets om bang voor te zijn, tenzij jij ervoor kiest om dat te zijn. Want weet je, we verzinnen het allemaal, we doen alsof.”

“Oh,’” zei de Kleine Ziel, en voelde zich al beter.

Toen legde God uit dat, om iets te kunnen ervaren, het tegenovergestelde aanwezig moet zijn.

“Het is een groot cadeau,” zei God, “want zonder het tegenovergestelde kun je niets ervaren. Je kunt geen warm ervaren zonder koud, geen boven zonder beneden, geen snel zonder langzaam. Je kunt geen links zonder rechts ervaren, geen hier zonder daar, en geen nu zonder toen.

Dus, ”concludeerde God,”wanneer je omgeven bent door duisternis, bal je vuist niet, verhef niet je stem en vervloek de duisternis niet. Wees liever een licht in de duisternis en word er niet boos over. Dan weet je wie je echt bent en iedereen zal het weten. Laat je licht zo schijnen dat iedereen weet hoe speciaal je bent!”

“Bedoel je dat het goed is anderen te laten zien hoe speciaal ik ben?” vroeg de Kleine Ziel.

“Natuurlijk!” God grinnikte. “Het is heel goed! Maar onthoud: ‘speciaal’ betekent niet ‘beter’. Iedereen is speciaal, ieder op zijn of haar eigen manier! Alleen zijn velen dat vergeten. Zij zullen dan ook zien dat het goed is voor ze om speciaal te zijn wanneer jij ziet dat het goed voor jou is om speciaal te zijn.”

“Wow,” zei de Kleine Ziel, lachend van vreugde. “Ik kan zo speciaal zijn als ik wil!”

“Ja, en je kunt nu beginnen,” zei God, die mee lachte samen met de Kleine Ziel. “Welk deel van speciaal wil je zijn?”

“Welk deel van speciaal?” herhaalde de Kleine Ziel, “Ik begrijp het niet”

“Wel,” legde God uit, “Speciaal zijn heeft heel veel kanten. Het is speciaal om aardig te zijn, of zachtmoedig, of creatief of om geduldig te zijn. Kun je nog meer bedenken waarin je speciaal kunt zijn?”

De Kleine Ziel zat een moment stil. “Ik kan een heleboel manieren bedenken om speciaal te zijn!” riep de Kleine Ziel toen uit. “Het is speciaal om hulpvaardig te zijn, om te delen, om vriendelijk en zorgzaam te zijn voor anderen!”

“Ja!” bevestigde God, “en je kunt al deze dingen zijn, of elk ander deel van speciaal dat je wilt zijn, op elk moment. Dat is wat het betekent om het licht te zijn.”

“Ik weet wat ik wil zijn, ik weet wat ik wil ervaren!” zei de Kleine Ziel met groot enthousiasme. “Ik wil dat deel van speciaal zijn dat Vergevingsgezind zijn heet.” “Het is toch speciaal om vergevingsgezind te zijn?”

“O, jazeker,” verzekerde God de Kleine Ziel. “Dat is heel speciaal.’

“Oké,” zei de Kleine Ziel, “Dat is wat ik wil zijn. Ik wil vergevingsgezind zijn. Ik wil mijzelf ervaren als vergevingsgezind.”

“Goed,” zei God, “Maar er is één ding dat je moet weten.”De Kleine Ziel werd nu een beetje ongeduldig. Het lijkt wel of er elke keer weer een complicatie is.

“Wat is het?” zucht de Kleine Ziel.

“Er is niemand om te vergeven.”

“Niemand?” De Kleine Ziel kon nauwelijks geloven wat er gezegd werd.

“Niemand!” herhaalde God. “Alles wat ik heb gecreëerd, is perfect. Er is geen enkele ziel van alle creaties die minder perfect is dan jou. Kijk maar om je heen.”

Toen realiseerde de Kleine Ziel zich dat zich een grote menigte had verzameld.

Zielen kwamen van Heinde en Ver, van overal uit het koninkrijk. Want het was als een lopend vuurtje rond gegaan dat de Kleine Ziel een ongewoon gesprek met God had en iedereen wilde horen wat er gezegd werd. Rondkijkend naar de ontelbare andere Zielen die hier bijeen waren, moest de Kleine Ziel toegeven: niemand leek minder prachtig, minder magnifiek of minder perfect dan de Kleine Ziel zelf. Dat was het wonder van de Zielen die om hem heen waren, en zó helder was hun licht.

“Wie is er dan te vergeven?” vroeg God.

“Jonge, dit is helemaal niet grappig!” gromde de Kleine Ziel. “Ik wil mijzelf ervaren als vergevingsgezind. Ik wil weten hoe dat deel van speciaal voelt.”

Toen stapte een vriendelijke ziel naar voren uit de menigte. “Maak je geen zorgen, Kleine ziel,” zei de Vriendelijke Ziel, “Ik zal je helpen.”

“Wil je dat?” De Kleine Ziel klaarde op. “Maar wat kan je dan doen?”

“Wel, ik kan je iemand geven om te vergeven!”

“Kan je dat?”

“Ja” zei de Vriendelijke Ziel. “Ik kan in je volgende aardse leven komen en iets doen wat jij kan vergeven.

“Maar waarom? Waarom wil je dat doen?” vroeg de Kleine Ziel. “Jij, die van zo’n ongelooflijke perfectie bent! Jij die trilt van zo’n snelheid dat het zo’n helder licht creëert dat ik het niet kan evenaren! Wat kan je reden zijn dat jij je vibraties wil verlagen zodat jouw licht donker wordt? Wat kan de reden zijn voor iemand die zo licht is om in mijn leven te komen en jezelf zo zwaar te maken zodat je dit slechte kan doen?”

“Simpel,” zei de Vriendelijke Ziel. “Ik zal het doen omdat ik van je hou.”

De Kleine Ziel leek verrast door het antwoord.

“Wees niet zo verbaasd,” zei de Vriendelijke Ziel, “Je hebt hetzelfde gedaan voor mij.

Herinner je het je niet meer? O, we hebben gedanst samen, jij en ik vele keren.

Je herinnert je het alleen niet meer. We zijn allebei alles geweest. We zijn het hoge en het lage geweest, het linker en het rechter. We zijn het hier en het daar geweest, het nu en het toen. We zijn het mannelijke en het vrouwelijke geweest, het goede en het slechte. We zijn beide het slachtoffer en de dader geweest. Zo zijn we samen gekomen, jij en ik vele malen eerder; steeds de ander de exacte en perfecte gelegenheid te geven om te uiten en te ervaren wie we werkelijk zijn. En daarom,” legde de Vriendelijke Ziel verder uit, “Kom ik in je volgende leven en zal ‘de slechte’ zijn dit keer. Ik zal iets heel slechts doen, en dan kan jij jezelf ervaren als degene die vergeeft.”

“Maar wat wil je dan doen?”vroeg de Kleine Ziel een beetje nerveus, wat wil er zo erg zijn?”

“Oh,” antwoordde de Vriendelijke Ziel met een glimlach, “We bedenken wel iets.” Daarna leek de Vriendelijke ziel serieus te worden, en zei met rustige stem, “Je hebt over één ding gelijk, weet je.”

“Wat is dat?” wilde de Kleine Ziel weten.

“Ik zal mijn vibraties moeten verlagen, heel zwaar worden en deze niet zulke leuke dingen doen. Ik zal me anders moeten voordoen dan ik in werkelijkheid ben. En daarom wil ik je als dank om een gunst vragen.”

“Oh, wat je wilt, wat je wilt!” riep de Kleine Ziel, en begon te dansen en zingen, “Ik zal vergevingsgezind zijn!”

Toen zag de Kleine Ziel dat de Vriendelijke Ziel erg stil bleef. “Wat is er?” vroeg de Kleine Ziel. “Wat kan ik voor jou doen? Je bent zo’n Engel dat je dit voor me wilt doen!”.

“Natuurlijk is de Vriendelijke Ziel een Engel!” onderbrak God. “Iedereen is een Engel!

Herinner altijd; Ik stuur je niets dan Engelen.”

“Wat kan ik voor je doen” vroeg de Kleine Ziel weer.

“Op het moment dat ik je kwaad doe,” antwoordde de Vriendelijke Ziel. “Op het moment dat ik jou het ergste aandoe dat je je kunt voorstellen – op dat precieze moment… ”

“Ja?” onderbrak de Kleine Ziel, “Ja….?”

De Vriendelijke Ziel werd nog stiller: “Herinner me als wie ik werkelijk ben.”

“O, dat doe ik!, dat beloof ik! Ik zal je altijd herinneren zoals ik je hier en nu zie!”

“Goed’ zei de Vriendelijke Ziel, “Want weet je, Ik zal zo hard bezig zijn met doen alsof, dat ik mijzelf zal vergeten. En als jij me niet herinnert zoals ik echt ben, kan ik het me misschien voor heel lang niet herinneren. En als ik vergeet wie ik ben, kan jij ook vergeten wie jij bent, en zullen wij beiden verloren zijn. Dan hebben we een andere ziel nodig om langs te komen en ons te helpen herinneren wie we zijn.”

“Nee, dat zullen we niet!” beloofde de Kleine Ziel weer. “Ik zal je herinneren! En ik wil je bedanken dat je me dit cadeau wilt geven – De kans om mezelf te ervaren wie ik ben.”

Aldus was de afspraak gemaakt.

En de Kleine Ziel ging verder in een nieuw aards leven. Vol verwachting om het licht te zijn, wat heel speciaal was en vol verwachting om dat deel van speciaal te zijn dat vergevingsgezindheid heet.

En de Kleine Ziel wachtte gespannen om de ervaring te hebben als vergevingsgezindheid en dankbaarheid aan welke Ziel dan ook die dit mogelijk maakt. En op elk moment in het nieuwe aardse leven wanneer er een nieuwe Ziel ten tonele verschijnt, ongeacht of deze nieuw ziel vreugde brengt of droefenis – speciaal als ze droefenis brengen – dacht de Kleine Ziel aan wat God had gezegd: “Herinner je ALTIJD, Ik stuur je alleen Engelen”.

Naar het boek “De kleine Ziel en de Zon.”

Neale Donald Walsch.

Leestips

👓 Ik ga op aardereis en ik neem mee …

👓 Idée Fixe

👓 Het Boek van Vergeving, een gids van Wond naar Wonder – Willem Glaudemans

🎬 Cayelin Castell: “Forgiving the Unforgivable” – Re-Becoming the One 2023

Categorieën
Boeken Po•Weetjes Quotes

oordelen

gedeelde oren horen meer dan één oordeel verdeelt

#2oren #1mond #oordelen
#2ears #1mouth #earsharing
#verbindendecommunicatie

“When you understand that every opinion is a vision
loaded with personal history, you will begin to understand
that all judgment is a confession.”

Nikola Tesla
Boekentip: Wat je vindt mag je houden
(Jan van Koert)